Ang Pagbabalik

Matagal din ako nahinto sa pagsusulat sa blog sa kadahilanang wala akong maisip na maisulat o may naiisip din ako pero nawawala nga lang yung utak ko kaya di ko din trip i-post ito. Siguro ngyon masasabi ko nang ok na ako dahil sinisipag nanaman yung isip ko at gumagana nanaman yung utak ko. Minsan naisip ko tuloy na talaga ngang hanggang simula lang ako, tipong parang bata na excited lang sa bagong laruan tapos kapag sawa na eh i-tetrade naman sa panibago or ibabato sa magulang. Ang gusto ko talaga ngyon eh magsulat lang ng magsulat dito sa blog dahil gusto ko kapag namatay ako ang ilalagay ko sa lapida ko eh hindi yung pangalan ko kungdi yung http://thelauster.blogspot.com parang mas ok kasi yun pero ok din siguro yung "cellphone number" gaya ng sinabi nung bayaw ko, o "you are next" na sinabi ni joel na kapatid nung bayaw ko. Siguro kapag nakita ng mga tao yun mag-iisip sila at baka sakaling puntahan nila ang site na yun sa pamamagitan ng utak nila! Oo utak nila sa kadahilanang masamang damo ako at baka matagal pa akong mamatay at kapag namatay ako eh panahon na yun ng kinakabit na lang sa utak ng tao yung internet!

Tutal naman eh patayan na ang usapan natin eh doon na natin ituon ang kwento ko para sa inyo dahil lahat naman tayo doon papunta. Tandaan nyo pinanganak tayo para mamatay kung may tutol diyan eh tawag lang kayo kay God! Dati uso yung kapag may sinabi ka sa isang tao tapos ay hindi siya naniwala eh bigla niyang sinasabi na ows.. mamatay ka man? Ang sagot namin doon ay lahat naman tayo mamamatay eh, kaya kahit di totoo sinasabi namin ay oo lang ang sagot! kaya ngyon eh natuto na ang mga tao kaya ang tanong nila ngyon eh "ows.. mabaog ka man?" ok na tanong yun kasi di naman tayong lahat eh mababaog.

Isa ako sa mga taong natatakot ma deadshit kasi nga naman hindi mo alam yung pupuntahan mo, Para kang mag de-debut sa morph na hindi mo alam kung ano ang trip mo sa oras na yun. Kaya minsan naisip ko na siguro hindi pa ako ganun ka-lakas kay God! Buti pa nung bata ako naiisip ko lang na kapag namatay ako eh langit lupa impyerno im im impyerno lang ang naiisp ko. Alam nyo yun? Yung laro natin noon?(langit lupa). Minsan naiisip ko na parang hindi pa rin ako tumanda kasi madami pa rin akong tanong sa buhay na kailangang sagutin na parang bata na nag tatanong kung bakit di sila inimbita sa kasal ng mommy at daddy nila? (tinanong mo ba yun sa sarili mo nung bata ka pa? salbahe sila noh?) Mala X-files ang utak ko ngyon.. Daming naiisip pero sa totoo lang nawawala lang talaga yung utak ko na binigay ni Lord! Tama nawawala nga lang siguro ako sa mundong madaming tanong at madaming sagot na hindi mo alam kung sagot nga o para may maisagot lang.. Kaya ang payo ko lang sa inyo eh uminom ng tatlong kutsaritang laway ng pagod na pagod na kabayo sabay mag-isip ng malalim hanggang malunod kayo tapos magdasal sa "kanya" na sana maging ngyon na ang bukas! AT MANALO AKO SA LOTTO....